ทั่วไป
๖ ธันวาคม ๒๕๖๘

ในยุคปัจจุบัน เราคุ้นเคยกับการสอบที่วัดผลเป็น “สอบได้” หรือ “สอบตก” แต่หากย้อนกลับไปดูเอกสารจดหมายเหตุชิ้นนี้ เราจะพบ “เกณฑ์มาตรฐาน” ที่ระบุคะแนนไว้อย่างชัดเจนว่า ใครจะได้เป็น “ชั้นเอก” (เกียรตินิยมอันดับ 1), “ชั้นโท” หรือ “ชั้นตรี”

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือการแยกประเภท “เปรียญบาฬี” ที่มีการระบุการสอบแบบ “แปลปาก” (Oral Exam) ไว้ด้วย ซึ่งหาดูได้ยากในปัจจุบัน!


📊 สรุปเกณฑ์คะแนน: ใครคือ “ตัวท็อป” ในสนามหลวง?

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจน เราได้ถอดรหัสข้อมูลจากเอกสารโบราณออกมาเป็นตารางสมัยใหม่ ดังนี้:

ประเภทการสอบ 🥇 ชั้นเอก (Excellent) 🥈 ชั้นโท (Good) 🥉 ชั้นตรี (Pass) ⚠️ นอกชั้น (Average Pass)
๑. นักธรรม ๑๒ คะแนน (เต็ม) ตั้งแต่ ๙ คะแนน ต่ำกว่า ๙ คะแนน ต้องเฉลี่ยคะแนน (สูงกว่าเกณฑ์ตก)
๒. เปรียญธรรม ๙ คะแนน (เต็ม) ๘ คะแนน ๗ หรือ ๖ คะแนน ต้องเฉลี่ยคะแนน
๓. เปรียญบาฬี ๓ คะแนน (แปลเขียน) ๒ คะแนน (แปลเขียน) ไม่มีระบุคะแนน (ดูหมายเหตุด้านล่าง)

💡 เกร็ดน่ารู้:

  • “นอกชั้น” คืออะไร? : คือผู้ที่สอบผ่านโดยใช้วิธี “เฉลี่ยคะแนน” (เอาวิชาที่ได้คะแนนเยอะ มาโปะวิชาที่ได้คะแนนน้อย) แม้จะสอบผ่านได้เป็นเปรียญหรือนักธรรมเหมือนกัน แต่จะไม่ถูกจัดให้อยู่ในชั้น เอก โท หรือ ตรี
  • เปรียญบาฬี (แปลปาก): ในเอกสารระบุว่าใช้วิธี “ปรึกษา” (สอบปากเปล่า/สัมภาษณ์) ซึ่งมีแค่ “ชั้นตรี” เท่านั้น

📜 เอกสารจดหมายเหตุ: บันทึกคะแนนนักธรรม เปรียญธรรม เปรียญบาฬี

(ด้านล่างนี้คือข้อความจากเอกสารต้นฉบับ สังเกตการสะกดคำว่า “แคนน” แทน “คะแนน” และ “บาฬี” แทน “บาลี”)

แชร์บทความนี้
จำนวนการเข้าชม๑๗ครั้ง