ทั่วไป
๙ ธันวาคม ๒๕๖๘

ในยุคแรกๆ การสอบนักธรรมในประเทศไทยยังไม่มี “มาตรฐานกลาง” ที่ชัดเจนเหมือนทุกวันนี้ ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ “ความเหลื่อมล้ำ”

  • บางจังหวัดข้อสอบยาก บางจังหวัดข้อสอบง่าย (วัดมาตรฐานไม่ได้)
  • วันสอบไม่พร้อมกัน ทำให้ชาวบ้านต้องจัดงานทำบุญเลี้ยงพระหลายรอบ (เปลืองงบ/เป็นภาระ)
  • พระต่างจังหวัดต้องลำบากเดินทางไกลเข้ามาสอบในกรุงเทพฯ หากจำนวนผู้เข้าสอบในพื้นที่ไม่ถึงเกณฑ์

เพื่อแก้ปัญหานี้และยกระดับการศึกษาคณะสงฆ์ให้เป็นปึกแผ่น สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ (พระอิสริยยศในขณะนั้น กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์) จึงทรงประกาศ “ปฏิรูประบบการสอบครั้งใหญ่” ในปี พ.ศ. ๒๔๗๐ โดยกำหนดให้ใช้มาตรฐานเดียวทั่วราชอาณาจักร หรือที่เราเรียกกันติดปากทุกวันนี้ว่า “สอบสนามหลวง” นั่นเอง

Key Takeaways: สรุปการเปลี่ยนแปลง

🔄 เปรียบเทียบระบบสอบ (Before vs After):

หัวข้อ ระบบเดิม (ก่อนปี ๒๔๗๑) ระบบใหม่ (ตามประกาศนี้)
ข้อสอบ ต่างคนต่างออก (ยาก-ง่าย ไม่เท่ากัน) ใช้ข้อสอบเดียวกันทั่วประเทศ (มาตรฐานเดียว)
วันสอบ ไม่พร้อมกัน (แล้วแต่มณฑลกำหนด) สอบพร้อมกันทั่วประเทศ (หลังวันที่ ๑๐ พ.ย.)
สถานที่สอบ คนน้อยต้องเข้ากรุงเทพฯ / เอกสอบได้แค่กรุงเทพฯ สอบที่ไหนก็ได้ ไม่จำกัดจำนวนคน / เป็นสนามหลวงทุกที่
สถานะ สนามมณฑล / สนามกรุงเทพฯ ยกระดับเป็น “สนามหลวง” ทั่วราชอาณาจักร

(The Archive: เอกสารต้นฉบับ) 📜 สำเนาเอกสารจดหมายเหตุ เรื่อง: ประกาศเปลี่ยนวิธีดำเนินการนักธรรมชั้นตรี โท เอก

แชร์บทความนี้
จำนวนการเข้าชม๒๒ครั้ง