ตัดกรรมได้จริงหรือ
บทความเรื่อง ตัดกรรมได้จริงหรือโดย พระพจนารถ ปภาโสวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม https://www.gongtham.net/docs/2554/5403_karma_facts.pdf
ธรรมศึกษา : แก้ปัญหาสังคม (แท้งเถื่อน)
บทความ ธรรมศึกษา : แก้ปัญหาสังคม (แท้งเถื่อน) โดย พระพจนารถ ปภาโส รองหัวหน้าฝ่ายนโยบายและแผน สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง อ่านบทความนี้
พระประวัติ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ พระองค์ผู้ทรงเริ่มต้นการสอบธรรมศึกษา
พระประวัติ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ (หม่อมเจ้าภุชงค์) วัดราชบพิธฯ สมเด็จพระสังฆราช พระองค์ที่ ๑๑ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ พระองค์ผู้ทรงเริ่มต้นการสอบธรรมศึกษา พระประวัติเบื้องต้น สมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าภุชงค์ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอชั้นหนึ่ง กรมขุนเจริญผลภูลสวัสดิ์ กับ หม่อมปุ่น ชุมพูนุท ประสูติ เมื่อวันศุกร์ เดือนอ้าย แรม ๗ ค่ำ ปีมะแม ตรงกับวันที่ ๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๐๒ เมื่อพระชนมายุ ๑๒ พรรษา…
สาระความรู้ทางอินเตอร์เน็ต : โปรแกรมดูดเว็บ สร้างความเดือดร้อนกันทั่วหน้า
เมื่อก่อน ตอนที่ internet ยังไม่เร็ว การจะเปิดหน้าเว็บแต่ละหน้าต้องใช้เวลานานมาก บางหน้าก็ 5-10 นาที โดยประมาณ ซึ่งต้องอดทนรอเป็นอย่างมาก นั่งเฝ้าตลอด แต่แล้ว ความขี้เกียจก็เข้าครอบงำ ทำให้ไปค้นพบโปรแกรม ที่ใช้เพื่อการดูดเว็บ ว่าแล้วก็เอามาลอง ก็พบว่ามันใช้ได้ผลน่าพอใจระดับนึงเลย เพราะว่าดูดเว็บที่ต้องการมาอยู่ในเครื่องได้เยอะมาก แต่ใช้ไปมากลายเป็นกว่าได้ขยะมากกว่าสิ่งที่ต้องการ.... ตอนนั้นยัง ไม่รู้หรอกครับ ว่ามันจะสร้างความเดือดร้อนให้กับใครเค้าด้วย เพราะว่าก็แค่ให้โปรแกรมมันเปิดเว็บแล้วก็เก็บลงมาโดยอัตโนมัติก็เท่านั้น เอง แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เลยมีคนเดือดร้อน เนื่องจากการที่เราใช้โปรแกรมดูดเว็บแน่นอนครับ หลักฐานหลายชิ้นที่จะเอามาให้ชมนี้ เป็นสิ่งที่ได้เกิดขึ้นจริงแล้วครับ ซึ่งแน่นอน ว่าคนที่ใช้โปรแกรม จะไม่เคยได้รับรู้แน่นอน มันเป็นกราฟ แสดงการทำงานของ server…
ครบ ๑๕๐ ปี วันประสูติ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ๑๔ ก.ย. ๕๒
นิทรรศการ งานครบรอบ ๑๕๐ ปี ในวันประสูติ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า องค์ที่ ๘ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า ฯ ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 8 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ประทับอยู่ ณ วัดบวรนิเวศวิหาร ได้รับมหาสมณุตมาภิเษก เมื่อ ปี พ.ศ.2434 เมื่อพระชนมายุได้ 82 พรรษา เป็นพระมหาสมณเจ้า ฯ ได้ 10 เดือน ก็สิ้นพระชนมเมื่อปี พ.ศ. 2435…
ศรีวิชัยปลุกจิตสำนึก นำ น.ศ.ทำบุญเข้าพรรษา
ศรีวิชัยปลุกจิตสำนึก นำ น.ศ.ทำบุญเข้าพรรษา ในวิถีชีวิตของคนไทยจะมีประเพณีและวันสำคัญมากมายในทุกปี สำหรับเดือนกรกฎาคมก็จะมีวันสำคัญทางพุทธศาสนาอยู่ถึง 2 วัน คือ วันอาสาฬหบูชา และวันเข้าพรรษา ทั้ง 2 วันนี้จะเป็นวันที่ชาวพุทธจะได้ร่วมกันทำบุญตักบาตร ถวายสังฆทาน และเวียนเทียน ผศ.อุไรวรรณ สุภานินิตย์ รองคณบดีฝ่ายพัฒนานักศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย (มทร.ศรีวิชัย) เล็งเห็นความสำคัญทางพุทธศาสนา และต้องการปลุกจิตสำนึกที่ดีให้กับนักศึกษา ด้วยความเชื่อที่ว่าการสืบสานประเพณีไทยจะต้องเริ่มจากการปลูกฝังและพยายามให้นักศึกษายึดถือปฏิบัติเป็นหน้าที่ ซึ่งทุกวันนี้แทบจะสูญหายไป เพราะมีสิ่งยั่วยุมากมายเกิดขึ้นในสังคม หากไม่รีบสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องให้กับนักศึกษา ประเพณีไทยคงไม่มีหลงเหลือให้เห็นอีกต่อไป อ.อดิศักดิ์ จิตภูษา อาจารย์ประจำคณะศิลปศาสตร์ หัวหน้าในการจัดกิจกรรม ซึ่งมีแนวคิดในการปลูกจิตสำนึกให้นักศึกษาหันมาสนใจประเพณีไทย ให้ความเห็นว่า…
หมอชีวกโกมารภัจจ์ (ตอนที่ 3) รักษาริดสีดวงทวาร
หมอชีวกโกมารภัจจ์ (ตอนที่ 3) รักษาริดสีดวงทวาร คราวหนึ่งพระเจ้าพิมพิสาร ทรงประชวรเป็นริดสีดวงทวาร พระโลหิตไหลออกมาเปื้อนพระภูษาอยู่เป็นประจำ เวลาเสด็จไปปฏิบัติพระราชกรณียกิจหรือเสด็จออกราชการในที่ใดๆ พระโลหิตก็จะเปื้อนพระภูษาอยู่อย่างนั้น จนบรรดาสนมน้อยใหญ่ทั้งหลายพากันแอบกระซิบกระซาบอย่างสนุกสนานว่า เวลานี้พระเจ้าแผ่นดิน ทรงมีระดู สงสัยทรงมีต่อมพระโลหิตเหมือนกับพวกเรา อีกไม่นาน คงจะมีพระประสูติกาลเป็นแน่ เสียงกระซิบกระซาบนั้นแพร่ไปถึงพระกัณณ์ของพระองค์ แม้ไม่ทรงพระพิโรธแต่ต้องทรงเขินอายบรรดาสนมน้อยใหญ่ของพระองค์เป็นอย่างมาก วันหนึ่งเมื่อพระอภัยราชกุมารเข้าเฝ้าจึงรับสั่งว่า อภัยเอ๋ย ตอนนี้ พ่อเป็นริดสีดวงทวารอย่างแรง เลือดไหลไม่หยุดเลย เวลาไปไหนมาไหน เลือดไหลเปรอะผ้าหมดเลย นางสนมพากันเยาะเย้ยพ่อว่า พ่อมีประจำเดือนและมีต่อมโลหิต ไม่นานพ่อคงจะคลอด พ่อได้ยินแล้วอายนะลูกนะ ลูกมีหมอที่เชี่ยวชาญทางนี้บ้างไหม ถ้ามีช่วยเชิญมารักษาพ่อทีเถิด เจ้าชายอภัยกราบทูลว่า ข้าพระองค์มีลูกในอุปถัมภ์คนหนึ่ง ได้ไปเรียนแพทย์จบมาจากตักกสิลา ยังเป็นหนุ่ม…
หมอชีวกโกมารภัจจ์ (ตอนที่ 2) เริ่มรักษาคนไข้
หมอชีวกโกมารภัจจ์ (ตอนที่ 2) เริ่มรักษาคนไข้ หมอชีวกเรียนจบแพทย์แล้ว ได้กราบลาอาจารย์ทิศาปาโมกข์เดินทางกลับกรุงราชคฤห์บ้านเกิดเมืองนอน ที่ได้จากมาเป็นเวลาหลายปี แต่ระยะทางจากเมืองตักกสิลาไปยังกรุงราชคฤห์ห่างไกลมาก ประกอบกับถนนหนทางสัญจรก็ทุรกันดาร ต้องรอนแรมเดินทางหลายวันกว่าจะพบหมู่บ้านร้านตลาดสักครั้งหนึ่ง แล้วต้องตะบึงเข้าสู่เส้นทางที่ยากลำบากต่อไป นอกจากหนทางที่สัญจรขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ต้องย่ำโคลนตมไปอย่างทุลักทุเลในฤดูฝนแล้ว เมื่อแดดส่องแรงไม่นานฝุ่นคละคลุ้งเกาะติดตามใบหน้า เนื้อตัวเหมือนหุ่นดินปั้นเดินได้แล้ว ยังต้องเผชิญหน้ากับสิงสาราสัตว์ที่ไม่เคยพบเคยเห็นอีกมากมาย แม้จะไม่มีสัตว์ตัวใดมุ่งเข้ามาทำร้าย แต่ก็ทำให้หวาดกลัวและอกสั่นขวัญแขวนไม่น้อยเหมือนกัน ด้วยสภาพภูมิประเทศที่เป็นป่าเป็นดงพงไพรห่างไกลถิ่นฐานบ้านเรือนดังกล่าว อาจารย์หมอจึงได้จัดเครื่องเดินทางพร้อมเสบียงอาหารที่เก็บไว้รับประทานได้นานจำนวนหนึ่ง ที่พอแก่การยังชีพในช่วงการเดินทางระยะต้นเท่านั้นให้แก่หมอคนใหม่ที่เพิ่งออกเดินทางจากสถาบันการศึกษาด้วยความภาคภูมิใจในความรู้ที่ได้รับมาจากอาจารย์อย่างหาค่ามิได้ ตั้งใจจะใช้ความรู้เหล่านี้รักษาเพื่อนมนุษย์ที่ได้รับความทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บอย่างไม่เลือกหน้า เมื่อหมอชีวกดั้นด้นผ่านป่าดงพงไพรและถิ่นแห้งแล้งกันดาร ก็เข้าสู่เขตแดนของเมืองสาเกต ก้าวแรกที่หมอชีวกได้สัมผัสดินแดนแห่งนี้ก็รู้สึกได้ถึงความอุดมสมบูรณ์สงบร่มเย็นของอาณาประชาราษฎร์ได้เป็นอย่างดี ยิ่งเดินเข้าใกล้ตัวเมืองเท่าไร ก็ได้เห็นผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าต่างๆ ส่งเสียงซื้อขายและต่อรองราคากันอย่างสนุกสนาน แสดงถึงความปกติสุขของคนที่นี้ได้อย่างดี เสบียงอาหารที่อาจารย์หมอใหญ่เตรียมมาให้ก็หมดลงพอดี ครั้นจะเดินผ่านเมืองไปโดยไม่แวะชมตลาดเสียเลยก็จะไม่มีอะไรยังชีพในมื้อต่อไป แต่พอมาตรวจตราเงินทองก็ไม่มีติดตัวเลยแม้แต่น้อย การที่จะหาเสบียงเพิ่มเติมได้ต้องมีเงินทองซื้อข้าวของอย่างเพียงพอ จึงคิดว่า…
หมอชีวกโกมารภัจจ์ (ตอนที่ 1)
หมอชีวกโกมารภัจจ์ (ตอนที่ 1) หมอชีวกโกมารภัจจ์ ได้รับการยกย่องให้เป็นปรมาจารย์ทางด้านแพทย์แผนตะวันออกที่ใช้สมุนไพรรักษาโรคและดูแลสุขภาพ ตัวยาสมุนไพรต่างๆ ที่แพทย์ตะวันออกสั่งสอนและใช้รักษาโรค ส่วนใหญ่มีรากฐานมาจากองค์ความรู้ที่ถ่ายทอดสืบต่อกันมาตั้งแต่ยุคหมอชีวกโกมารภัจจ์ทั้งสิ้น ด้วยเหตุนี้เอง เวลาแพทย์แผนตะวันออกจะปรุงยาแต่ละครั้งต้องไหว้ครูเพื่อรำลึกถึงหมอชีวกโกมารภัจจ์ ต้นตำรับยาสมุนไพรและครูอาจารย์ที่ได้อนุรักษ์ตำรับตำราตกทอดมาถึงปัจจุบัน หลักฐานที่บันทึกชีวประวัติและผลงานของหมอชีวกโกมารภัจจ์ไว้ ค่อนข้างละเอียด คือพระไตรปิฎก เพราะหมอชีวกโกมารภัจจ์ เป็นแพทย์ประจำองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระเจ้าพิมพิสารผู้ปกครองแผ่นดินโดยธรรมในระบอบราชาธิปไตยในยุคพุทธกาล ก่อนที่จะกล่าวถึงประวัติของหมอชีวกโกมารภัจจ์ พระไตรปิฎกได้ระบุถึงเมืองที่รุ่งเรืองมาก 2 เมือง คือเมืองมคธ และเมืองเวสาลี เมืองมคธ เป็นมหาอำนาจที่ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย อันมีเจ้าผู้ครองนครนามว่า พระเจ้าพิมพิสาร มีเมืองเล็กเมืองน้อยภายใต้ปกครองจำนวนมาก ส่วนเมืองเวสาลี มีความเจริญรุ่งเรืองด้านเศรษฐกิจ มีภูมิทัศน์สวยงาม ดังที่พรรณนาไว้ในพระไตรปิฎกว่า มีปราสาทถึง 7,000 กว่าหลัง…
การทำสามีจิกรรม เพื่อความสามัคคีกัน อยู่ร่วมกันโดยสงบสุข
การทำสามีจิกรรม เป็นธรรมเนียมของสงฆ์อย่างหนึ่งที่ภิกษุสามเณรพึงทำความชอบต่อกัน เพื่อความสามัคคีกัน อยู่ร่วมกันโดยสงบสุข การทำความชอบนี้เรียกว่า สามีจิกรรม หมายถึง การขอขมาโทษกัน ให้อภัยกัน ทุกโอกาสไม่ว่าจะมีโทษขัดข้องหมองใจกันหรือไม่ก็ตาม โอกาสควรทำสามีจิกรรมนั้น โดยนิยมมีดังนี้ ๑) ในวันเข้าพรรษา ทั้งภิกษุและสามเณรที่ร่วมอยู่วัดเดียวกันควรทำสามีจิกรรมต่อกัน เรียงตัวตั้งแต่ผู้มีอาวุโสมากที่สุด ถึงสามเณรรูปสุดท้ายในวัด ไม่ควรเว้นเพื่อความสามัคคีในวัด สำหรับที่จะทำกันในวันเข้าพรรษา บางแห่งทำหลังจากเจริญพระพุทธมนต์ จบแล้วก่อนออกจากโรงอุโบสถ แม้ทำลำดับหลังท่านก็ไม่ห้าม สำหรับวัดที่มีพระภิกษุสามเณรจำพรรษาไม่มากนักควรทำร่วมกันทั้งวัดให้เสร็จภายในโรงอุโบสถในวันเข้าพรรษานี้ ทำเรียงตามลำดับอาวุโสจากพระสังฆเถระลงมาจนถึงสามเณรรูปสุดท้าย ถ้ามีจำนวนมาก จะแบ่งทำร่วมกันเฉพาะต่อท่านผู้มีพรรษาพ้นสิบซึ่งเป็นพระเถระท่านนั้นก่อนในโรงอุโบสถ นอกนั้นแยกกับไปทำตามกุฏิโดยอัธยาศัยก็ได้การทำร่วมกันในโรงอุโบสถเป็นการแสดงหน้าที่ผู้ใหญ่ผู้น้อย และแสดงความสามัคคีในหมู่คณะ มีระเบียบที่จะพึงปฏิบัติ ดังนี้ ก) ผู้รับขมาโทษ นั่งพับเพียบหันหน้ามาทางผู้ขอขมา เมื่อผู้ขอขมากราบเริ่มประณมมือรับ…
จำนวนการเข้าชม๒๔ครั้ง